سرمایه اجتماعی اگر چه مفهومی نوین و نو پا در عرصه مطالعات اجتماعی است اما این مفهوم ریشه درروابط نوع بشر دارد. امروزه این امر مسلم استکه رسیدن به توسعه، جامعه مدنی، معیارهای جهانشمول و بستر مناسب برای زیست اجتماعی تنها با وجود سرمایه اجتماعی شکل میگیرد. سرمایه اجتماعی در بین گروههای دوستی، کارکنان ادارات، همسایگان، هم مسلکان، هم مدرسهایها، اعضاء کلوپهای ورزشی قابل مشاهده است. درکل میتوان سرمایهاجتماعی را زیربنا و زمینهساز اصلی فرایند مدرنیزاسیون دانست. ارایه شاخصهای گوناگون سرمایه اجتماعی علاوه بر فهم عملی این متغیر، زمینه استفاده آن را در تحقیقات پیمایشی مهیا میسازد. ارایه شاخصهای هر متغیر بیانگر شناخت همهجانبه آن در میدان عمل رفتاری یا اجتماعی است.
تعریف سرمایه اجتماعی عبارت است از:
1. روابط دو جانبه، تعاملات و شبکههایی که در میان گروههای انسانی پدیدار میگردند و سطح اعتمادی که در میان گروه و جماعت خاصی به عنوان پیامد تعهدات و هنجارهایی پیوسته با ساختار اجتماعی یافت میشود
.
۲. مجموعه هنجارهای موجود درسیستمهای اجتماعی استکه موجب ارتقای سطح همکاری اعضای آن جامعه گردیده و همچنین سبب پایین آمدن سطح هزینههای تبادلات و ارتباطات میگردد. در این تعریف مفاهیمی نظیر جامعه مدنی و نهادهای اجتماعی نیز دارای ارتباط مفهومی نزدیک با سرمایه اجتماعی میگردند(همان).
با توجه به تعریفهای فوق میتوان گفت: سرمایه اجتماعی مجموعه نهادها، قوانین، عادات اجتماعی، ارزشها، باورها و قواعد رفتاری که در جامعه مستقر و بر مناسبات اجتماعی اعضای جامعه حاکم است.


هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر