هميشه ودر همه حال مي توان سرمايه اجتماعي را با ميزاني متفاوت درگروههاي مختلف يافت اما فرايند بازتوليد و توزيع آن مدام در حال تغيير است . سرمايه اجتماعي يك كالاي عمومي است و منافع آن غالبا بطور وسيعي توزيع مي شود . سرمايه اجتماعي امري است كه نبودنش مسئله است و نه بودنش. در واقع فقدان و نبودن سرمايه اجتماعي موضوعي است قابل بحث و نگران كننده و نه كثرت و وفور آن .چنانچه سازمان را به مثابه يك جامعه بشمار آوريم كه برخوردار ازخرده نظامهاي اجتماعي، اقتصادي،سياسي و فرهنگي است،بخشهاي مختلف سازمان عهدار مسئوليتها و كاركردهايي هستندكه منجربه ثبات و دستيابي به اهداف سازمان مي گردد.همانطور كه اشاره شد سرمايه اجتماعي داراي همبستگي متقابل و دوسويه با شبكه هاي اجتماعي و بخصوص ارتباطات است .بطوريكه افزايش، توسعه و غناي كيفي وكمي ارتباطات فردي و گروهي منجر به افزايش ميزان سرمايه اجتماعي در گروه و جامعه مي شود و از سويي ديگرسرمايه اجتماعي نيز بستر هاي لازم را جهت افزايش سطح روابط و مناسبات فردي و اجتماعي فراهم مي سازد .
برقراري ارتباط و برخورداري از مهارتهاي ارتباطي لازمه اساسي و بنيادين انجام كنش اجتماعي و رفتار بشمار مي رود بطوريكه كمتر اقدامي و فعاليتي را مي توان يافت كه درآن ميزاني از ارتباطات انساني وجود نداشته باشد.در سازمانها نيز همچون ساير بخشهاي جامعه هر يك از كنشگران دائما در حال برقراري ارتباطات فردي و گروهي با ديگران هستند.از آنجا كه روابط عمومي ها بعنوان متولي رسمي ارتباطات در هر سازمان بشمار مي روند لذا با درك صحيح و درست وهمچنين شناخت وضعيت موجود خواهند توانست ضمن شناسايي جنبه هاي مختلف سرمايه اجتماعي در سازمانها،بسترهاي لازم را جهت تقويت بنيانهاي موجود سرمايه اجتماعي در سازمان فراهم نمايند.هرچند كه در صورت نبود سرمايه اجتماعي در سازمان مي توان با استفاده از مكانيسم هاي مشاركت رسمي مانند قراردادها ،نظام سلسله مراتب ، اساس نامه ومانند آنها نسبت به تشكيل گروههاي سازماني اقدام كرد ، اما موفقيت حاصل از ايجاد اين شبكه هاي رسمي بسيار كمرنگ تر و بسيار سطحي تر و ناپايدار تر از موفقيت هايي است كه دراثر وجود وايجاد سرمايه اجتماعي در سازمانها ايجاد مي شود . بطوريكه به مدد باز توليدسرمايه اجتماعي وغناي آن از طريق هنجارهاي غير رسمي مي توان به طرزفوق العاده اي هزينه بده بستان هايي راكه مستلزم اين نوع مكانيسم هاي رسمي است كاهش داد و تحت شرايط معيني مي توان به ميزان بالاتري از سازگاريهاي گروهي در فرايندي سهل تر دست يافت .
به بياني ديگر منظور از سرمايه اجتماعي،سرمايه و منابعي است كه افراد و گروهها از طريق پيوند بايكديگر و نوع اين ارتباطات مي توانند بدست آورند .بين سرمايه اجتماعي و روابط اجتماعي مبتني بر اعتماد،عضويت در انجمن هاي داوطلبانه ، تقويت مشاركت سياسي ، عملكرد نهادهاي حكومتي و تقويت نهادهاي مدني ارتباط مستقيمي وجود دارد .
بانك جهاني از چهار شاخص براي تعيين ميزان ثروت كشورها بهره مي برد كه اين شاخصها عبارتند از : سرمايه طبيعي ، دارايي هاي توليد شده ،منابع انساني و نهايتاً سرمايه اجتماعي . سرمايه اجتماعي مفهومي است اجتماعي و ازجمله دارايي هاي غير شخصي و غير فردي بشمار مي رود. سرمايه انساني شامل شناختها ، مهارتها ،تجربه ها و دانش انسانهاست اما سرمايه اجتماعي بستگي دارد به اينكه چه كساني را مي شناسيد و با چه كساني در ارتباط هستيد وحجم و نوع و كيفيت ارتباطات شما به چه ميزان است . اعتماد فردي و اجتماعي و پيوندها شامل دوستي ها و فعاليتهاي داوطلبانه وارتباطات اجتماعي از جمله مهمترين اجزاي سرمايه اجتماعي بشمار مي روند.سرمايه اجتماعي به واقع عبارت است از پيوندهاي بين افراد (شبكه هاي اجتماعي ) وهنجارهاي اعتماد و كنش و واكنش متقابل كه از اين پيوند ها بوجود مي آيد.
روابط عموي مي تواند با برخورداري از دانش و شناخت صحيح از كاركردهاي خودنسبت به بازتوليد ، افزايش و ارتقاء سطح سرمايه اجتماعي در سازمان همت بگمارد و به مدد اين امر، بسترهاي لازم را درجهت افزايش كارايي سازمان و تسهيل و تسريع در دستيابي به اهداف سازمان مهيا سازد . زيراكه سرمايه اجتماعي عامل بسيار مهمي جهت دستيابي و تحقق هرچه مطلوبت و موثر تر اهداف سازماني است. در واقع يكي از مهمترين وظايف و مسئوليتهاي هر روابط عمومي پيشرو و سرآمد را مي توان بازتوليد سرمايه اجتماعي در سازمان قلمداد نمود .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر